Vrijdag 27 september: Potsdam Na het uitchecken in mijn hotel, neem ik de S-bahn naar Potsdam en vervolgens de bus naar Schloss Sanssouci in Park Sanssouci. Potsdam is een stad die grenst aan Berlijn en vooral bekend om het koninklijk park Sanssouci waar Frederik de Grote zijn zomerverblijf bouwde. Het park zelf is enorm groot, maar liefst 287 ha. In het park werden een aantal paleizen en paviljoens gebouwd. Het oudste paleis is Schloss Sanssouci waar ik mijn bezoek begin. De naam is Frans voor "zonder zorg". Schloss Sanssouci werd in 1745 gebouwd door Frederik de Grote in rococo-stijl. Met de audiotour maak ik een ronde door dit mooie paleis dat zeer rijk versierd is ingericht en zie bijvoorbeeld de slaapkamers van koning en koningin. Er zijn hele mooie kamers bij. Ook hangen er veel schilderijen. Opvallend zijn de Konzertzimmer en de Marmorsaal. |
 |
 |
 |
 |
 |
Ik koop een dagkaart voor het hele park en maak dan met de audiotour een ronde door dit mooie paleis dat zeer rijk versierd is ingericht en zie bijvoorbeeld de slaapkamers van koning en koningin. Er zijn hele mooie kamers bij. Ook hangen er veel schilderijen. Opvallend zijn de Konzertzimmer en de Marmorsaal. Aan de zijkant van het paleis staat een zomerprieel met opvallende zonnesymbolen. Vanaf de achterkant van het kasteel kijk je uit over de uitgestrekte tuinen. Voor het paleis zijn terrassen met wijngaarden. Van een fontein beneden lopen de terrassen op naar het kasteel, zodat je zowel vanaf het paleis als van beneden vandaan een heel mooi uitzicht hebt. Voor ik de tuinen verder ga bekijken, ga ik echter naar wat mij betreft het hoogtepunt van Park Sanssouci: de Bildergalerie. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
De Bildergalerie werd ontworpen als schilderijenmuseum en gebouwd tussen 1755 en 1764 voor de collectie barokke schilderijen van Frederik de Grote. Er staan mooie beelden aan de achterzijde. Bij het binnen gaan van de Bildergalerie word je gewoon overweldigd. In een hele lange galerij hangen hier zover je kunt zien de mooiste schilderijen. Er zitten diverse schilderijen van bekende meesters bij, zoals van Rubens en Caravaggio. Ik neem de tijd om alles goed te bekijken. Daarna loop ik door Park Sanssouci naar de Orangerie. Dit paleis werd in de 18e eeuw gebouwd als verblijf voor buitenlandse gasten. Er staat ook een historische windmolen met museum. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Mijn volgende doel is het Chinesisches Teehaus. Dit kleine theehuis, dat in het midden van de 18e eeuw werd gebouwd, ook in rococo stijl, is van buiten verguld en ziet er daardoor bijna sprookjesachtig uit. Binnen is niet zo heel veel te zien behalve wat porselein en een mooi versierd plafond. Door het park loop ik verder naar de Romeinse baden, maar die blijken te zijn gesloten. |
 |
 |
 |
 |
 |
Even verder ligt Schloss Charlottenhof, gebouwd in 1829 voor koning Frederik Wilhelm IV. Om wille van tijd en omdat ik ook het Neues Palais nog wil zien, ga ik hier niet naar binnen. In plaats daarvan wandel ik verder naar het Neues Palais. Ik maak vandaag overigens lekker wat meters want het park is enorm uitgestrekt en Schloss Sanssouci en Neues Palais liggen ver uit elkaar. Dat moet met een lege maag, want er is in het park helaas geen gelegenheid om even wat te eten of te drinken en daar had ik niet op gerekend. |
 |
 |
 |
 |
 |
Met de bouw van het barokke Neues palais werd in 1763 begonnen in opdracht van Frederik de Grote. Het is een enorm groot paleis van twee verdiepingen. Ik maak een ronde door het paleis. Dat moet met een raar soort sloffen zodat de vloer niet vuil wordt of beschadigd. Echt handig loopt het niet. Ook hier weer zijn allerlei kamers te zien die zijn ingericht zoals het er vermoedelijk in de stijl van Frederik de Grote heeft uitgezien. Het is een mooi paleis, maar net iets minder dan Schloss Sanssouci en na drie paleizen in twee dagen merk ik ook wel wat "paleismoeheid" bij mezelf. Toch is het wel de moeite waard. Na mijn ronde door het paleis, zoek ik snel de bus op naar het station. Deze stopt voor de universiteit net naast het paleis. Op het station van Potsdam heb ik nog tijd voor zo'n magische currywurst, die toch wel hoort bij een bezoek aan Berlijn en Duitsland. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |