El Calafate is de uitvalsbasis voor het Los Glaciares Nationaal Park en in het bijzonder de gletsjer Perito Moreno. Het Parque Nacional de Los Glaciares staat sinds 1981 op de World Heritage lijst van UNESCO vanwege de unieke en eeuwenoude gletsjers in dit gebied. Het gletsjergebied is totaal zo'n 350 kilometer lang en zo'n 50 kilometer breed. Er vallen twee meren in, namelijk het Lago Viedma en het Lago Argentino, het op twee na grootste meer van Zuid-Amerika. Alle gletsjers, zowel die we in El Chalten bezochten als de Perito Moreno behoren eigenlijk tot een immense gletsjer, de gigantische Hielos Continentales. Het ijs van de gletsjers is zo dik en oud dat het ijs een bijzondere blauwe kleur heeft.

Op weg van El Calafate naar de Perito Moreno gletsjer rijden we geruime tijd langs het Lago Argentino. Het meer heeft een opvallende melkblauwe kleur. Dit wordt veroorzaakt door sediment in het smeltwater van de gletsjers. Dit is ook zo bij de Perito Moreno, de meest spectaculaire gletsjer in het gebied. De gletsjertong is hier 15 kilometer lang, 5 kilometer breed en ligt tot 80 meter boven het water. Al rijdend zie je eerst heel lang het blauwe meer, een uitloper van het Lago Argentino, tot bij een bocht, de Bocht der Zuchten genoemd. Hier (foto 4) zie je ineens de gigantische ijsmassa's. Perito Moreno is de enige gletsjer die nog steeds groeit, tot zo'n 2 meter per jaar. Door het groeien verspert hij steeds meer de rivier Brazo Rico en sluit deze af totdat de druk te groot wordt en de versperring met veel geraas doorbreekt. Dit gebeurde bijvoorbeeld in maart 2004 en overal zie je video's van "Erupcion 2004". (TIP: Op YouTube zijn enkele spectaculaire filmpjes te zien.) Ook zonder dreigende doorbraak maakt de gletsjer veel geluid. Doordat de Perito Moreno gletsjer zich nog steeds verplaatst, kraakt en knalt hij voordurend.

We maakten hier wandeling van ruim een half uur met mooi zicht op de gletsjer om vervolgens bij de balkons voor de gletsjer uit te komen. Helaas begon het daar te sneeuwen, wat overigens vrij uitzonderlijk was voor de tijd van het jaar. Desalniettemin was het gezicht op en het geluid van de gletsjer bijzonder indrukwekkend. Terwijl wij daar (op enige afstand) stonden, vielen regelmatig stukken ijs van de gletsjer met een donderend geluid en vloog het ijs soms meters ver. In de middag maakten we een boottocht over het melkblauwe water, waarbij we tot vrij dicht bij de gletsjer konden komen en ons konden verwonderen over de mooie kleuren. Het was een dag om niet snel te vergeten...